کاپشنمو تنم میکنم. بارون.کلاهمو بذارم سرم؟! بیخیال!
خرس کوچولوی چوبی نیلوفر رو تو مشتم میگیرم.قشنگ اندازه ی مشت منه.میگن قلب آدم هم اندازه مشت آدمه!
این خرسه که جا شد ، تو چی؟!
این ملت چقدر به آدم تنه می زنن!!! صدایی می گه:« آدم!!! مگه به تو هم میگن آدم؟!»
میخوام فرار کنم از این دنیایی که آدمش منم.تو دلم میگم نامرد! اما می دونم راست میگه،کی میگه من آدمم؟!
میگم آدم کیه؟
میگه کسی که بدونه می خواد چی کار کنه.
خب نمی دونم!!!
از حرف و حدیث خسته ام.فلانی اینو گفت...بهمانی این کارو کرد...بدو! در بریم کسی ما رو نبینه!
کسی نشنوه تو چی گفتیا! کسی بو نکشه که من اینجا بودم!
بوق ق ق ق ق!
هوی! خانوم، حواست کجاست؟!
Sms اومده.کو این لامصب پس؟!
وای،دیر شد! بدو بیبن به این متروی لعنتی می رسی؟
یه زته آرنجشو می کوبه وسط قفسه سینه ام.از درد گریه ام می گیره.
راستی چند وقته گریه نکردم؟ یه چیزی قلنبه شده اینجام!
گریه ام تمی یاد ولی...
ماشاالله! چه سنگی داری می شی.
ببخشید استاد!اجازه هست؟!
جواب نمی دی؟! خب به درک!
Mp3 player رو روشن میکنم. زل می زنم تو چشم استاد!
چی میگه این تاریخ؟ نمیخوام از گذشته بشنوم.آینده هم مبهمه...نه!
از الان بگو!
از الان که نمیدونم به خوبیه ظاهرش نگاه کنم یا به ترس باطنش فکر کنم؟!
این«لحظه»چه چیزه پیچیده ایه!
اگه میشد آدم فرار کنه...بره یه جا که هیچ چی نباشه...هیچ کی نباشه!
خودم هم نباشم! این از همه واجب تره!
من نمیدونم نون سنگک با پنیر چه دخلی به شکلات Nestle داره؟ اونم ساعته یک بعد از نصفه شب!
میگه سر خود شدی،بی جنبه! صبح میری.شب میای.انگار نه انگار!
چرا این حرفارو تحمل میکنی؟!
چرا؟! چرا نداره دیگه،خریت که دیگه شاخ و دم نداره!
بعد چند وقت میرم سراغ مسافر!
همیشه مسافر سهراب برا گریه خوبه.هیچ وقت به آخرش نمی رسید.این بار چه خبره؟
چی سرت اومده؟!
...و اتفاق وجود مرا کنار یک درخت
تبدیل کنید به یک ارتباط پاک گمشده...
بلدی؟! تبدیل کن دیگه!
ای کاش الان بودی!
دلم می خواد بخوابم.خواب ببینم که خوابم وتو بیداری!
***
بیب...بیب...بیب...
پاشو دیگه! ساعت هفته.نمیرسی به کلاستا!
پا میشم.صورتم خیسه...اِاِاِ...گریه نکن!
چی خواب میدیدم؟!
یکی همش باهام حرف میزد.باید برم امامزاده صالح.من اینجا چی کار میکنم؟!
دیرم شد!!!
کاپشنمو تنم میکنم. بارون.کلاهمو بذارم سرم؟! بیخیال!
پ.ن: این پستو میخوایید خیلی هم جدی نگیرید.این جور که بوش میاد این روزا زندگیه همه ،به هم پیچیده!