
خنديد و طبق عادت هميشگيش جاي تيك ضربدر زد.رفيق روزهاي خوب و بدم از او پرسيد:استاد اين ضربدرها يعني بودن يا نبودن؟
نگاه نكرد و گفت: دتس د ِ پرابلم!
گفتم: نه استاد!اين روزها مساله بودن يا نبودن نيست.ماندن يا نماندن است!
گفت:ماندن كلا مساله مهمي است.
گفتم: بله!همه مي تونن باشن،اما همه نمي تونن بمونن.
جملم به مذاقش خيلي خوش آمد.خنديد.خيلي لبخند معني داري زد.من هم خنديدم.
استاد عزيز سفيد موي دوستداشتني و شيرين سخن دانشكده،غلامرضا جمشيد نژاد اول